Ο βυθός του Νότιου Ειρηνικού συνεχίζει να εκπλήσσει την επιστημονική κοινότητα με το... επίσημη περιγραφή ενός νέου είδους χταποδιού βαθέων υδάτωνΒρίσκεται στα ανοικτά του νησιού Μότσα, στη νοτιοκεντρική Χιλή, και η ανακάλυψη αποτελεί μέρος μιας σειράς ερευνών που διεξάγονται σε περιοχές όπου συμβαίνουν διαρροές μεθανίου - ελάχιστα γνωστά περιβάλλοντα με υψηλές συγκεντρώσεις μεθανίου. θαλάσσια βιοποικιλότητα.
Αυτό το νέο είδος, που ανήκει στο γένος Γρανελεδόνη ήδη η οικογένεια Megaleledonidae, μια ομάδα χταπόδια βαθέων υδάτων, έχει βαφτιστεί ως Γρανελέντον σελανέσι Σε αναγνώριση της καριέρας του Χιλιανού ακαδημαϊκού Javier Sellanes. Η επίσημη αναγνώρισή του κορυφώνει μια διαδικασία μελέτης που διαρκεί χρόνια και υπογραμμίζει τον βαθμό στον οποίο ο βαθύς ωκεανός παραμένει μια ουσιαστικά ανεξερεύνητη περιοχή, με σαφείς παραλληλισμούς με άλλους βυθούς στον Ατλαντικό και την ευρωπαϊκή Μεσόγειο.
Μια επιστημονική κρουαζιέρα που άλλαξε την εικόνα του βυθού
Η προέλευση αυτής της ανακάλυψης χρονολογείται από ένα ωκεανογραφική ερευνητική κρουαζιέρα που πραγματοποιήθηκε το 2007 σε νερά κοντά στο νησί Μόκα, στην περιοχή Μπιομπίο, πολύ κοντά στην περιοχή Αραουκανία. Η αποστολή είχε έναν ακριβή στόχο: να εντοπίσει περιοχές του βυθού με διαρροές αερίου μεθανίου, φυσικές δομές που δημιουργούν μοναδικά ενδιαιτήματα και είναι ιδιαίτερα πλούσιες σε πανίδα.
Κατά τη διάρκεια αυτών των ερευνών, οι επιστήμονες ανίχνευσαν την παρουσία ενός χταποδιού με μοναδική εμφάνιση, που σχετίζεται με αυτές τις διαρροές, σε ένα περιβάλλον... βαθιά και κρύα νεράΉταν ένα δείγμα που ανήκε σε μια ομάδα κεφαλόποδων προσαρμοσμένων σε ακραίες συνθήκες, παρόμοιες με αυτές που συναντώνται σε αβυσσικούς τομείς άλλων ωκεανών, συμπεριλαμβανομένων συγκεκριμένων σημείων του Βόρειου Ατλαντικού ή βαθιών λεκανών στο ευρωπαϊκό περιβάλλον.
Το δείγμα που προκάλεσε όλες τις υποψίες συλλέχθηκε από τον Δρ. Χαβιέρ Σελλάνες, ερευνητής από τη Σχολή Θαλάσσιων Επιστημών στο Καθολικό Πανεπιστήμιο του Βορρά (UCN), ο οποίος εκείνη την εποχή ηγούνταν του έργου που αποσκοπούσε στον χαρακτηρισμό αυτών των οικοσυστημάτων που σχετίζονται με το μεθάνιο. Αυτό το πρώτο δείγμα έγινε μέρος των επιστημονικών συλλογών ως πιθανό είδος που δεν έχει περιγραφεί.
Εκτός από το δείγμα του νησιού Μόκα, οι ερευνητές μπόρεσαν να έχουν πρόσβαση άλλα άτομα που συνελήφθησαν τυχαία από την αλιεία βαθέων υδάτων, με κύριο στόχο τα καρκινοειδή και το λαβράκι της Χιλής στα ανοικτά των νοτιοκεντρικών ακτών της Χιλής. Αυτό το πρόσθετο υλικό αποδείχθηκε κρίσιμο για να επιβεβαιώσει ότι δεν επρόκειτο απλώς για μια τοπική παραλλαγή ενός γνωστού είδους, αλλά για ένα ξεχωριστό ταξινομικό τάξον.
Οι πρώτες μορφολογικές αναλύσεις αποκάλυψαν διαφοροποιημένα ανατομικά χαρακτηριστικάΑυτό άνοιξε την πόρτα για μια συγκριτική έρευνα μεγαλύτερης κλίμακας με άλλα είδη του ίδιου γένους που περιγράφονται στο νότιο ημισφαίριο και με μακρινούς συγγενείς που υπάρχουν σε άλλους ωκεανούς.
Ένα μεσαίου μεγέθους χταπόδι, αρχαία καταγωγή και παγωμένα νερά
Όπως περιγράφεται λεπτομερώς στην επιστημονική δημοσίευση που αναγνωρίζει επίσημα το είδος, Γρανελέντον σελανέσι Είναι ένα χταπόδι μεσαίο μέγεθοςμε συνολικό μήκος περίπου 52 έως 81 εκατοστά. Αυτές οι διαστάσεις το τοποθετούν σε μια ενδιάμεση περιοχή μεταξύ των κεφαλόποδων βαθέων υδάτων, μακριά από τα μεγάλα καλαμάρια και τα μεγαλύτερα είδη όπως το γιγαντιαίο χταπόδιαλλά σαφώς πάνω από τα μικρότερα παράκτια χταπόδια που είναι πιο οικεία στο ευρύ κοινό.
Αυτό το νέο χταπόδι είναι μέρος μιας γενεαλογίας της οποίας Γνωστά απολιθώματα χρονολογούνται περίπου 15 εκατομμύρια χρόνια πριν στον Ανταρκτικό Ωκεανό. Πρόκειται, επομένως, για μια αρχαία ομάδα, καλά εδραιωμένη στα κρύα νερά του Νότιου Ημισφαιρίου, η οποία έχει διαφοροποιηθεί σε διαφορετικά ενδιαιτήματα βαθέων υδάτων. Η παρουσία αυτού του είδους στα ανοικτά των ακτών της Χιλής βοηθά στην ολοκλήρωση του εξελικτικού παζλ των χταποδιών των ψυχρών υδάτων, βαθέων υδάτων, σε παγκόσμια κλίμακα.
Η οικογένεια Megaleledonidae, στην οποία ανήκει το νέο είδος, περιλαμβάνει Χταπόδια προσαρμοσμένα σε περιβάλλοντα υψηλής πίεσης, χαμηλής θερμοκρασίας και χαμηλού φωτόςΑυτά τα ζώα έχουν συνήθως βραδύτερους κύκλους ζωής, συγκεκριμένες αναπαραγωγικές στρατηγικές και φυσιολογία προσαρμοσμένη σε περιβάλλοντα όπου οι πόροι τροφής μπορεί να είναι ακανόνιστοι.
Οι ειδικοί που ηγήθηκαν της περιγραφής, οι βιολόγοι Κρίστιαν Ιμπάνιες Καρβαχάλ y María Cecilia Pardo GandarillasΕρευνητές από το Πανεπιστήμιο Andrés Bello τονίζουν ότι αυτός ο τύπος κεφαλόποδου είναι εξαιρετικά σπάνιο και έχουν καταγραφεί μόνο σε λίγες τοποθεσίες σε όλο τον κόσμο. Κάθε νέα ανακάλυψη παρέχει πολύτιμα δεδομένα για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο κατανέμονται αυτοί οι οργανισμοί και του ρόλου που παίζουν στη δυναμική των οικοσυστημάτων βαθέων υδάτων.
Όσον αφορά τη διατήρηση, το γεγονός ότι είναι σπάνια και ιδιαίτερα εντοπισμένα είδη Θέτει ερωτήματα σχετικά με την ευπάθειά του σε ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως η αλιεία βυθού ή η εκμετάλλευση των πόρων στον βυθό και Θαλάσσια μόλυνσημια ανησυχία που συμμερίζεται και η ευρωπαϊκή έρευνα σε περιοχές του Βορειοανατολικού Ατλαντικού και της βαθιάς Μεσογείου.
Το όνομα Graneledone sellanesi και η αναγνώριση μιας καριέρας
Η επιλογή του ονόματος Γρανελέντον σελανέσι Αυτό ακολουθεί μια κοινή πρακτική στη ζωολογία: την αφιέρωση νέων ειδών σε ανθρώπους που έχουν δημιουργήσει σχετικές συνεισφορές στην επιστημονική γνώσηΣε αυτή την περίπτωση, ο φόρος τιμής απονέμεται στον Δρ. Javier Sellanes López, ακαδημαϊκό στο UCN, ο οποίος συμμετείχε στην περιγραφή περισσότερων από 25 νέων ειδών μαλακίων.
Ο ίδιος ο ερευνητής έχει εξηγήσει ότι, στον ταξινομικό τομέα, Είναι απαράδεκτο για το άτομο που περιγράφει ένα είδος να το αφιερώνει στον εαυτό του.Τις περισσότερες φορές, το όνομα αναφέρεται στην τοποθεσία όπου βρέθηκε ο οργανισμός, σε ένα διακριτικό μορφολογικό χαρακτηριστικό ή σε ένα άτομο που έχει συμβάλει σημαντικά στον τομέα της μελέτης. Επομένως, το γεγονός ότι οι συνάδελφοι προτείνουν το επώνυμο Sellanes για αυτό το νέο είδος ερμηνεύεται ως μια χειρονομία σεβασμού και αναγνώρισης.
Σε δηλώσεις που συνέλεξε το πανεπιστήμιο, ο Σελλάνες παραδέχεται ότι η λήψη αυτού του είδους αφοσίωσης σημαίνει μια σημαντική τιμή και ένα κίνητρο για να συνεχίσει να εργάζεται στα βαθιά νερά. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του, έχει συμμετάσχει σε πολλά έργα που επικεντρώνονται σε θαλάσσια όρη, διαρροές μεθανίου και άλλα μοναδικά ενδιαιτήματαόλα αυτά μέρη όπου η βιοποικιλότητα παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστη.
Ο ακαδημαϊκός τονίζει ότι αυτοί οι θύλακες λειτουργούν ως δεξαμενές ζωής που εξακολουθούν να είναι κακώς κατηγοριοποιημένεςΚαι αυτό το απροσδόκητο είδος μπορεί να εμφανιστεί πίσω από κάθε ωκεανογραφική εκστρατεία, όπως ακριβώς νέα είδη και καταγραφές έχουν εμφανιστεί στην Ευρώπη σε ηπειρωτικές πλαγιές, υποθαλάσσια φαράγγια και βαθιές υδροθερμικές οπές.
Αυτό το είδος αναγνώρισης υπογραμμίζει επίσης τον ρόλο του βιολογικές συλλογέςΑυτές οι συλλογές στεγάζουν τα δείγματα αναφοράς που χρησιμοποιούνται για την περιγραφή νέων ειδών. Στην περίπτωση του Graneledone sellanesi, μεγάλο μέρος της επακόλουθης εργασίας έχει πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Βιολογικών Συλλογών του UCN, έναν χώρο ισοδύναμο με τα κύρια ευρωπαϊκά μουσεία φυσικής ιστορίας, όπου φυλάσσονται βασικά δείγματα για μελλοντική έρευνα.
Αργή και απαιτητική επιστήμη: πώς επικυρώνεται ένα νέο είδος
Η διαδρομή από τη συλλογή ενός δείγματος μέχρι την επίσημη αναγνώριση ως νέο είδος Συνήθως πρόκειται για μια μακρά και σχολαστική διαδικασία. Στην περίπτωση αυτού του χταποδιού, πέρασαν αρκετά χρόνια μεταξύ της έρευνας του 2007 και της δημοσίευσης που ονόμασε επίσημα το Graneledone sellanesi, μια περίοδος που δεν είναι ασυνήθιστη στη θαλάσσια ταξινόμηση.
Η διαδικασία απαιτεί λεπτομερή σύγκριση των εξωτερική και εσωτερική μορφολογία Ο οργανισμός συγκρίνεται με συγγενικά είδη, εξετάζονται προηγούμενες περιγραφές, αναλύεται υλικό από ιστορικές συλλογές και εφαρμόζονται γενετικές τεχνικές, όπου είναι δυνατόν. Μόνο όταν αποκλειστεί οριστικά ότι ταιριάζει με οποιοδήποτε ήδη περιγραφόμενο είδος, προτείνεται μια νέα ονομασία.
Σε αυτή την περίπτωση, οι βιολόγοι Cristian Ibáñez και María Cecilia Pardo πραγματοποίησαν μια ολοκληρωμένη συγκριτική μελέτη με άλλα είδη Graneledone που έχουν καταγραφεί σε διαφορετικά σημεία στον Ανταρκτικό Ωκεανό και στον Νότιο Ειρηνικό. Η ανάλυση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι παρατηρούμενες διαφορές δικαιολογούσαν την θεώρησή του ως ξεχωριστού είδους, γεγονός που επέτρεψε την επίσημη διάγνωση και τον χαρακτηρισμό του ολοτύπου, δηλαδή του δείγματος αναφοράς.
Αυτού του είδους η εργασία είναι παρόμοια με αυτήν που εκτελείται από διάφορες ευρωπαϊκές ομάδες που ασχολούνται με την ταξινόμηση βαθιάς πανίδας Στον Ατλαντικό και τη Μεσόγειο, οι μέθοδοι που βασίζονται στην κλασική μορφολογία συνδυάζονται επίσης με μοριακά εργαλεία. Κοινός στόχος είναι η βελτίωση της απογραφή ειδών και να εντοπίσουν κρυφές γενεαλογικές γραμμές που περνούν απαρατήρητες με την πρώτη ματιά.
Η επικύρωση ενός νέου είδους δεν έχει μόνο ακαδημαϊκή σημασία. Συμβάλλει βασικά δεδομένα για τη διαχείριση της θαλάσσιας βιοποικιλότηταςΑυτό επιτρέπει τον εντοπισμό περιοχών υψηλής οικολογικής αξίας και την αξιολόγηση των πιθανών επιπτώσεων των ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Η γνώση των ειδών που κατοικούν σε έναν δεδομένο βυθό είναι ένα ουσιαστικό βήμα πριν από την πρόταση μέτρων διατήρησης ή τη ρύθμιση της χρήσης γης, κάτι που είναι ιδιαίτερα σημαντικό στον Νότιο Ειρηνικό, καθώς και στις ευρωπαϊκές θάλασσες που υπόκεινται σε έντονη αλιευτική πίεση.
Θαλάσσια Όρη, μεθάνιο και κρυφή βιοποικιλότητα
Η ανακάλυψη της Graneledone sellanesi συνδέεται στενά με την εξερεύνηση υποθαλάσσιων ορέων και ζωνών διαρροής μεθανίου, δύο τύποι οικοτόπων που επαναλαμβάνονται σε πολυάριθμους ωκεανούς και που μοιράζονται χαρακτηριστικά με περιβάλλοντα που έχουν μελετηθεί στην Ευρώπη, όπως υδροθερμικές αναβλύσεις ή ψυχρές διηθήσεις στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό.
Οι διαρροές μεθανίου στον βυθό δημιουργούν μικροοικοτόπων πλούσιοι σε θρεπτικά συστατικάΑυτές οι περιοχές είναι ικανές να υποστηρίξουν εξαιρετικά εξειδικευμένες κοινότητες ασπόνδυλων και άλλων οργανισμών. Λειτουργούν ως βιολογικά νησιά ανάμεσα σε τεράστιες εκτάσεις φτωχών ιζημάτων, παρόμοια με αυτό που συμβαίνει στη Μεσόγειο με ορισμένες βαθιές πηγές ή σε υποθαλάσσια φαράγγια όπου συσσωρεύεται οργανική ύλη.
Όπως έχει επισημάνει ο ίδιος ο Σελλάνης, ο βαθύς ωκεανός και τα υποθαλάσσια όρη συνεχίζουν να είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστες περιοχέςόπου κάθε επιστημονική αποστολή μπορεί να φέρει εκπλήξεις. Η ανακάλυψη αυτού του είδους χταποδιού προσθέτει σε έναν αυξανόμενο κατάλογο οργανισμών που έχουν περιγραφεί τις τελευταίες δεκαετίες, υποδηλώνοντας ότι ένα σημαντικό μέρος της θαλάσσιας βιοποικιλότητας δεν έχει ακόμη τεκμηριωθεί.
Η εμπειρία που αποκτήθηκε στον Νότιο Ειρηνικό είναι ιδιαίτερα σημαντική για άλλες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων των ευρωπαϊκών υδάτων, όπου επίσης διεξάγεται η ανάλυση. επιπτώσεις της αλιείας με τράτες βαθέων υδάτων και πιθανών έργων για την εκμετάλλευση ορυκτών ή ενεργειακών πόρων στον βυθό της θάλασσας. Η γνώση των ειδών που κατοικούν σε αυτές τις περιοχές μας επιτρέπει να προβλέψουμε τους κινδύνους και να αξιολογήσουμε ποιες περιοχές απαιτούν αυστηρότερη προστασία.
Ιδρύματα όπως το UCN και το Πανεπιστήμιο Andrés Bello, καθώς και πολλά ευρωπαϊκά ερευνητικά κέντρα, επενδύουν σε διεπιστημονικές προσεγγίσεις ενσωματώνοντας τη γεωλογία, τη βιολογία, την ωκεανογραφία και τη διατήρηση. Η περιγραφή νέων ειδών γίνεται πλέον κατανοητή ως ένα ακόμη κομμάτι σε ένα μεγαλύτερο παζλ, το οποίο περιλαμβάνει την αξιολόγηση της κατάστασης των οικοσυστημάτων και την πρόταση στρατηγικών βιώσιμης διαχείρισης.
Όλη αυτή η εργασία βασίζεται στην ύπαρξη καλά δομημένες βιολογικές συλλογέςΑυτά τα αποθετήρια, όπου φυλάσσονται δείγματα αναφοράς από διαφορετικές θαλάσσιες ομάδες, λειτουργούν ως βιβλιοθήκες ζωής, τόσο στη Χιλή όσο και στις ευρωπαϊκές χώρες, και αποτελούν απαραίτητο εργαλείο για τη σύγκριση νέων ευρημάτων και την αναθεώρηση παλαιών ταυτοποιήσεων.
Η περίπτωση της Graneledone sellanesi καταδεικνύει τον βαθμό στον οποίο η έρευνα ασθενών και η σωρευτική έρευνα μπορούν να αλλάξουμε τον τρόπο που κατανοούμε τον βυθόΜερικά δείγματα που συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης εκστρατείας κατέστησαν δυνατή την αναγνώριση μιας ξεχωριστής γενεαλογίας, την ενίσχυση της σημασίας μιας συγκεκριμένης περιοχής του Νότιου Ειρηνικού και την προσθήκη επιχειρημάτων υπέρ της υπεύθυνης εξερεύνησης των υποθαλάσσιων ορέων και των ζωνών διαρροής.
Αυτή η ανακάλυψη ενός χταποδιού βαθέων υδάτων στα ανοικτά του νησιού Μόκα, υποστηριζόμενη από χρόνια ανάλυσης και συνεργασίας μεταξύ διαφόρων ιδρυμάτων, επιβεβαιώνει ότι ο ωκεανός εξακολουθεί να κρύβει έναν πλούτο βιολογικών μυστικών. Το νέο είδος Γρανελέντον σελανέσι Έτσι, γίνεται σύμβολο των δυνατοτήτων της θαλάσσιας έρευνας: βοηθά στην ολοκλήρωση της εξελικτικής ιστορίας των χταποδιών των ψυχρών υδάτων, ενισχύει την επιστημονική αξία των οικοτόπων που συνδέονται με το μεθάνιο και υπογραμμίζει την ανάγκη να συνεχίσουμε να επενδύουμε σε εκστρατείες και συλλογές που μας επιτρέπουν, ακόμη και στην Ευρώπη και σε άλλες θάλασσες, να ονομάσουμε τη ζωή που δεν γνωρίζουμε ακόμη.
