Μετά από σχεδόν δύο αιώνες απουσίας, Οι γιγάντιες χελώνες που συνδέονται με την αρχική γενεαλογία Floreana επέστρεψαν για να καταλάβουν την επικράτειά τους. σε ένα από τα πιο εμβληματικά νησιά του αρχιπελάγους Γκαλαπάγκος. απελευθέρωση περισσότερων από 150 νεαρών δειγμάτων Σηματοδοτεί μια καμπή στη διατήρηση αυτού του είδους και στην οικολογική ανάκαμψη του νησιού.
Η γιγάντια χελώνα που προέρχεται από τη Φλορεάνα, Ο Chelonoidis niger θεωρούνταν εξαφανισμένος από τα μέσα του 19ου αιώνα.Ωστόσο, ο συνδυασμός γενετικών μελετών, προγραμμάτων αναπαραγωγής και συντονισμένης εργασίας μεταξύ δημόσιων φορέων, επιστημονικών οργανισμών και της τοπικής κοινότητας κατέστησε δυνατή την επιστροφή αυτών των ζώων —ή τουλάχιστον των πλησιέστερων απογόνων τους— στο προγονικό τους βιότοπο.
Μια ιστορική επιστροφή μετά από ενάμιση αιώνα απουσίας
Έχουν αφεθεί ελεύθεροι στο νησί περισσότερες από 150 νεαρές χελώνες, με αριθμούς που κυμαίνονται μεταξύ 156 και 158 δειγμάτων ανάλογα με τις διαφορετικές φάσεις του έργουΌλα προέρχονται από ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής που στοχεύει στην ανάκτηση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου μέρους της γενετικής σύνθεσης του αρχαίου πληθυσμού Floreana.
Η Φλορεάνα είναι ένα από τα δεκατρία μεγάλα νησιά των Γκαλαπάγκος, στον Ισημερινό, και είχε περάσει μεταξύ 150 και 180 ετών χωρίς γιγάντιες χελώνες της αρχικής τους καταγωγής.Η εξαφάνισή τους συνδέθηκε με την ανθρώπινη πίεση και, ειδικότερα, με τις πρακτικές φαλαινοθηρίας και τη ναυσιπλοΐα μεγάλων αποστάσεων, οι οποίες χρησιμοποιούσαν αυτά τα ζώα ως πηγή φρέσκου κρέατος επί του σκάφους.
Η επανεισαγωγή αυτών των ερπετών δεν είναι απλώς μια συμβολική χειρονομία. Θεωρείται το επίσημο σημείο εκκίνησης του Έργου Οικολογικής Αποκατάστασης Floreana, που ορίζεται από το Εθνικό Πάρκο Γκαλαπάγκος ως μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις διατήρησης που έχουν αναληφθεί στην ιστορία του αρχιπελάγους.
είναι προς το παρόν γνωστά Τουλάχιστον δεκαπέντε είδη γιγάντιων χελωνών στα Γκαλαπάγκος, εκ των οποίων τρία θεωρούνται εξαφανισμένασυμπεριλαμβανομένης της πλέον εξαφανισμένης χελώνας Floreana. Τα πρόσφατα απελευθερωμένα δείγματα δεν ταξινομούνται ως το ίδιο αρχικό είδος, αλλά αντιπροσωπεύουν την πλησιέστερη γενεαλογική γραμμή που έχει ανακατασκευαστεί από τους απογόνους τους.
Οι περιβαλλοντικές αρχές τονίζουν ότι Αυτό το ορόσημο ανοίγει μια μακροπρόθεσμη φάση αποκατάστασης, στο οποίο ελπίζεται ότι ο οικολογικός ρόλος των χελωνών θα συμβάλει στην αποκατάσταση φυσικών διεργασιών που είχαν διακοπεί για γενιές.
Γενετική και ελεγχόμενη αναπαραγωγή: έτσι διασώθηκε μια χαμένη γενεαλογία
Η επιστροφή αυτών των χελωνών είναι η αποτέλεσμα δεκαετιών επιστημονικής εργασίας που διεξάγεται από τη Διεύθυνση Εθνικού Πάρκου Γκαλαπάγκος και διάφορους συνεργαζόμενους φορείςΤο σημείο καμπής ήρθε στις αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν η ανάλυση DNA αποκάλυψε ένα εκπληκτικό εύρημα.
Οι ερευνητές εντόπισαν Χελώνες με καταγωγή από την Φλωρέα στο ηφαίστειο Γουλφ, βόρεια του νησιού Ιζαμπέλα, το μεγαλύτερο στο αρχιπέλαγος. Αυτά ήταν δείγματα που διατήρησαν σχετικά θραύσματα του γονιδιώματος του αρχαίου πληθυσμού της Φλορεάνα, που πιθανότατα μεταφέρθηκαν μεταξύ νησιών από ναυτικούς και φαλαινοθηρικούς σε προηγούμενους αιώνες.
Από αυτά τα άτομα, ένα ελεγχόμενο πρόγραμμα αναπαραγωγήςεπιλέγοντας εκείνους με το υψηλότερο ποσοστό γενετικού υλικού που σχετίζεται με την Floreana. Στόχος ήταν η δημιουργία ενός νέου πληθυσμού που, αν και όχι πανομοιότυπος με τον εξαφανισμένο, θα ήταν όσο το δυνατόν πιο παρόμοιος από γενετικής άποψης.
Με την πάροδο των ετών, οι χελώνες που γεννήθηκαν σε αυτό το πρόγραμμα έφτασαν σε μέγεθος και ηλικία κατάλληλη για απελευθέρωση. Οι περισσότεροι από 150 που έχουν ήδη πάει στο νησί αποτελούν την πρώτη εμπροσθοφυλακή μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής., το οποίο προβλέπει διαδοχικές απελευθερώσεις, ενώ παράλληλα αξιολογείται η προσαρμογή και ο αντίκτυπός του στο περιβάλλον.
Αξιωματούχοι διεθνών οργανισμών που εμπλέκονται στη χρηματοδότηση και την τεχνική υποστήριξη, όπως π.χ. CAF (Τράπεζα Ανάπτυξης της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής) και Παγκόσμιο Ταμείο για το Περιβάλλον (GEF)Τονίζουν την αξία αυτού του έργου ως μοντέλου που θα αναπαραχθεί σε άλλα κρίσιμα οικοσυστήματα, τόσο στη Λατινική Αμερική όσο και σε άλλες περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης, όπου καταβάλλονται προσπάθειες για την αποκατάσταση υποβαθμισμένων ειδών και οικοτόπων.
Η κοινότητα Φλορεάνα, ένα βασικό μέρος του έργου
Η Φλορεάνα είναι ένα νησί που κατοικείται από περίπου 160 μόνιμοι κάτοικοι, η συμμετοχή των οποίων έχει γίνει ένας από τους πυλώνες του σχεδίου αποκατάστασηςΤα αρμόδια θεσμικά όργανα έχουν επιλέξει μια προσέγγιση κοινής διακυβέρνησης, όπου οι περιβαλλοντικές αποφάσεις ευθυγραμμίζονται με τις κοινωνικές και οικονομικές ανάγκες του τοπικού πληθυσμού.
Τα τελευταία χρόνια, η κοινότητα έχει συμμετάσχει σε εργαστήρια σχεδιασμού, μέτρα βιοασφάλειας και δραστηριότητες οικολογικής παρακολούθησηςΑυτή η κοινή εργασία κατέστησε δυνατή την ενίσχυση της επιτήρησης κατά των χωροκατακτητικών ειδών, τη βελτίωση των πρωτοκόλλων διαχείρισης της γης και την εδραίωση μιας πιο βαθιά ριζωμένης κουλτούρας διατήρησης.
Οι εκπρόσωποι της κοινότητας τόνισαν ότι Η επιστροφή των χελωνών καταδεικνύει τι μπορεί να επιτευχθεί όταν οι γείτονες, η διοίκηση και οι επιστημονικοί οργανισμοί κωπηλατούν προς την ίδια κατεύθυνση.Η απελευθέρωση των δειγμάτων δεν θεωρείται μόνο περιβαλλοντικό επίτευγμα, αλλά και ευκαιρία για διαφοροποίηση της τοπικής οικονομίας μέσω πιο υπεύθυνου τουρισμού και πρωτοβουλιών που συνδέονται με την αποκατάσταση του περιβάλλοντος.
Οι πρόοδοι δεν περιορίζονται στις χελώνες. Χάρη στη συνεχή παρακολούθηση στο πεδίο, Το πατσάι (Laterallus spilonota), ένα σπάνιο πουλί που δεν είχε καταγραφεί στο νησί από την εποχή του Κάρολου Δαρβίνου, ανακαλύφθηκε ξανά.Αυτό το εύρημα ερμηνεύεται ως ένδειξη ότι το οικοσύστημα διατηρεί ακόμη τη δυνατότητα ανάκαμψης όταν μειώνονται οι ανθρώπινες πιέσεις και αποκαθίστανται βασικές διεργασίες.
Οργανισμοί όπως ο Ίδρυμα Κάρολου Δαρβίνου, Ίδρυμα Jocotoco, Προστασία των Νησιών και Προστασία των Γκαλαπάγκος Έχουν παράσχει τεχνική, υλικοτεχνική και επιστημονική υποστήριξη, ενώ οι αρχές του Ισημερινού —μέσω του Υπουργείου Περιβάλλοντος, της Διεύθυνσης Εθνικού Πάρκου Γκαλαπάγκος και της Υπηρεσίας Ρύθμισης και Ελέγχου της Βιοασφάλειας και της Καραντίνας για τα Γκαλαπάγκος (ABG)— συντονίζουν το κανονιστικό πλαίσιο και τη διαχείριση επί τόπου.
Γιγάντιες χελώνες ως «μηχανικοί οικοσυστημάτων»
Πέρα από το σύμβολο που αντιπροσωπεύουν, Οι γιγάντιες χελώνες εκπληρώνουν βασικές οικολογικές λειτουργίες στα νησιάΔιάφοροι ειδικοί τους περιγράφουν ως «μηχανικούς οικοσυστημάτων» λόγω της ικανότητάς τους να αλλοιώνουν το τοπίο και να προάγουν τη βιοποικιλότητα.
Η διατροφή τους και ο τρόπος μετακίνησής τους συμβάλλουν διασκορπίστε τους σπόρους, κλαδέψτε τη βλάστηση και δημιουργήστε ξέφωτα σε πυκνές περιοχέςΑυτό, με τη σειρά του, επιτρέπει τη βλάστηση διαφορετικών ειδών φυτών. Καθώς κινούνται, δημιουργούν μονοπάτια και μικρές κοιλότητες στο έδαφος που χρησιμεύουν ως καταφύγιο για άλλους οργανισμούς και προάγουν τη συσσώρευση νερού και θρεπτικών συστατικών.
Η παρουσία αυτών των μεγάλων ερπετών επηρεάζει επίσης την δομή οικοτόπων πολλών πτηνών, ασπόνδυλων και μικρών σπονδυλωτώνΤροποποιώντας την φυτική κάλυψη και την κατανομή των πόρων, δημιουργούν μωσαϊκά τοπίου που αυξάνουν την ποικιλομορφία των διαθέσιμων οικολογικών θέσεων.
Με την εξαφάνιση της γιγάντιας χελώνας Floreana, πολλές από αυτές τις διαδικασίες διακόπηκαν ή αποδυναμώθηκαν. Η επανεισαγωγή της πλησιέστερης διαθέσιμης γενεαλογικής γραμμής επιδιώκει ακριβώς να επανενεργοποιήσει αυτές τις χαμένες λειτουργίες., υποστηρίζοντας τη φυσική αναγέννηση του νησιού χωρίς να βασίζεται αποκλειστικά σε συνεχείς ανθρώπινες παρεμβάσεις.
Αυτή η προσέγγιση ευθυγραμμίζεται με τις διεθνείς τάσεις διατήρησης, οι οποίες υπάρχουν και στην Ευρώπη. Προωθούν έργα αναζωογόνησης ή επανεισαγωγής της άγριας φύσηςόπου ανακτώνται μεγάλα φυτοφάγα ζώα και άλλα βασικά είδη, ώστε να μπορούν να αναδιαμορφώνουν τα οικοσυστήματα με πιο αυτόνομο τρόπο, μειώνοντας το κόστος ενεργητικής διαχείρισης μεσοπρόθεσμα.
Ένα ζωντανό εργαστήριο με μαθήματα για άλλες περιοχές
Το Έργο Οικολογικής Αποκατάστασης Floreana έχει σχεδιαστεί ως ένα υπαίθριο εργαστήριο του οποίου τα μαθήματα μπορούν να μεταφερθούν σε άλλες προστατευόμενες περιοχέςΟ συνδυασμός εφαρμοσμένης γενετικής, προσαρμοστικής διαχείρισης, διεθνούς συνεργασίας και συμμετοχής των πολιτών το καθιστά μια μελέτη περίπτωσης ενδιαφέροντος για τους διαχειριστές φυσικών περιοχών σε διαφορετικές ηπείρους.
Οι υπεύθυνοι του προγράμματος τονίζουν ότι Η απελευθέρωση αυτών των χελωνών είναι μόνο η πρώτη φάση ενός ευρύτερου σχεδίου., το οποίο προβλέπει την επιστροφή έως και δώδεκα ιθαγενών ειδών, την εξάλειψη ή τον έλεγχο των χωροκατακτητικών ειδών και την εδραίωση μιας τοπικής οικονομίας που συνδέεται με τη μακροπρόθεσμη διατήρηση.
Για την Ευρώπη, όπου Οι πρωτοβουλίες οικολογικής αποκατάστασης και οι πράσινοι διάδρομοι επεκτείνονται.Το έργο Floreana προσφέρει συγκεκριμένα παραδείγματα για το πώς να συνδυαστεί η διεθνής χρηματοδότηση, η επιστήμη αιχμής και η συμμετοχή της κοινότητας. Από την οπτική γωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έργα αυτού του είδους ευθυγραμμίζονται με στρατηγικές βιοποικιλότητας που προωθούν την αποκατάσταση υποβαθμισμένων οικοτόπων, την ενίσχυση των απειλούμενων πληθυσμών και την προσαρμογή των τοπικών κοινοτήτων στην κλιματική αλλαγή.
Αν και το οικολογικό και κοινωνικό πλαίσιο των Γκαλαπάγκος και το ευρωπαϊκό πλαίσιο είναι πολύ διαφορετικά, Η υποκείμενη λογική είναι παρόμοια: να αποκατασταθεί η εξέχουσα θέση των βασικών ειδών και η φυσική λειτουργία των οικοσυστημάτων.μείωση της εξάρτησης από αμιγώς τεχνολογικές λύσεις και δημιουργία περιβαλλοντικών, οικονομικών και πολιτιστικών οφελών.
Με κάθε χελώνα που επιστρέφει για να περπατήσει στα μονοπάτια της Φλορεάνα, αναβιώνει μια ιστορία που διακόπηκε πριν από περισσότερο από ενάμιση αιώνα. Το έργο όχι μόνο ανακτά ένα κομμάτι που λείπει από το οικολογικό παζλ των Γκαλαπάγκος, αλλά καθιερώνεται επίσης ως παγκόσμιο σημείο αναφοράς για το πώς η επιστήμη, οι θεσμοί και οι κοινότητες μπορούν να συνεργαστούν για την αποκατάσταση της φύσης. και, ταυτόχρονα, ανοίγουν νέες ευκαιρίες για το μέλλον για τους ανθρώπους που ζουν σε αυτές τις περιοχές.
