Σε προηγούμενα άρθρα έχουμε δει σε βάθος τα κόκκινα άλγη. Σήμερα σας φέρνουμε ένα άλλο άρθρο που σχετίζεται με αυτό. Σε αυτήν την περίπτωση θα μιλήσουμε πράσινα φύκιαΤο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους είναι ότι περιέχουν χλωροφύλλη α και β. Αυτό το γεγονός είναι που δίνει στα πράσινα φύκια το χρώμα τους. Υπάρχουν περισσότερα από 7.000 είδη πράσινων φυκιών παγκοσμίως, αν και ορισμένες εκτιμήσεις τοποθετούν τον αριθμό πάνω από τα δέκα χιλιάδες είδηΧωρίζονται σε θαλάσσια, γλυκού νερού και χερσαία είδη, αν και η συντριπτική πλειοψηφία είναι γλυκού νερού.
Θέλετε να μάθετε σε βάθος όλα τα χαρακτηριστικά και τον τρόπο ζωής των πράσινων φυκιών; Συνέχισε να διαβάζεις και θα μάθεις τα πάντα.
Κύρια χαρακτηριστικά
Ρύπανση των υδάτων Μειώνει την ποσότητα του ηλιακού φωτός που εισέρχεται στα θαλάσσια οικοσυστήματα και, ως εκ τούτου, τα πράσινα φύκια δεν μπορούν να φωτοσυνθέσουν και να πεθάνουν. Αυτός ο τύπος φυκιών μπορεί να κατοικήσει σχεδόν σε οποιοδήποτε οικοσύστημα επειδή έχει ένα μεγάλη επιβίωσηΤο γεγονός ότι μόνο το 10% όλων των πράσινων φυκιών στον κόσμο είναι θαλάσσια σχετίζεται με την ικανότητά τους να φωτοσυνθέτουν και την ανάγκη τους για ηλιακό φως.
Όταν βγαίνουμε στη θάλασσα, μπορούμε να βρούμε πολλούς τύπους πράσινων φυκών. Καθώς κατεβαίνουμε σε βάθος, βλέπουμε όλο και λιγότερο καθώς το φως του ήλιου μειώνεται. Αν και μπορούμε να βρούμε κάποια φύκια αιωρούμενα στο νερό ή φύκια μικροσκοπικού μεγέθους, η συντριπτική πλειονότητα αυτών βρίσκεται στον πυθμένα των πυθμένων της θάλασσας. Σε καθαρά νερά Μπορούν να φτάσουν σε υψηλότερα επίπεδα από ό,τι σε θολά νερά.
Η αναπαραγωγή στα φύκια μπορεί να είναι είτε σεξουαλική είτε ασεξουαλική.Όταν τα αναλύουμε, μπορούμε να διακρίνουμε μίσχους, φύλλα και ρίζες όπως ακριβώς σε ένα ανώτερο φυτό. Στην πραγματικότητα, το σώμα των φυκιών είναι ένα talo, μια δομή χωρίς αγγειακούς ιστούς, η οποία όμως μπορεί να παρουσιάσει πολύπλοκες στρωματικές, νηματώδεις ή μακροσκοπικές μορφές.
Τι είναι τα πράσινα φύκια και πώς ταξινομούνται;
Τα πράσινα φύκια αποτελούνται από δύο κύριες γενεαλογικές γραμμές μέσα στα πράσινα φυτά (Viridiplantae): Χλωροφύτα (τα περισσότερα από τα κλασικά πράσινα φύκια) και Χαρόφυτα (χαρόφυτα), τα οποία συγγενεύουν στενά με τα χερσαία φυτά. Αναγνωρίζονται αρκετές κύριες κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένων Πρασινοφύκη, Ulvophyceae, Τρεβουξιοφύκη, Χλωροφύκη y ΧαροφύκηΟρισμένες εργασίες διακρίνουν επιπλέον κλάδους πρασινοφύτων (π.χ., Pyramimonadales), και σε περιφερειακούς καταλόγους, μπορεί να αναφέρονται στενά συγγενείς ομάδες. Ωστόσο, η πιο ευρέως αποδεκτή ταξινόμηση ενσωματώνει τις παραπάνω κατηγορίες σε Χλωροφύτα και Χαρόφυτα.
Η ομάδα είναι πολύ μεγάλη: υπάρχουν είδη μονοκύτταρα, πολυκύτταρος y κοενοκυτταρικός (ένα μεγάλο κύτταρο χωρίς χωρίσματα, με έναν ή περισσότερους πυρήνες). Πολλά πράσινα φύκια είναι ευρυαλίνη, ικανά να ανεχθούν μεγάλες διακυμάνσεις στην αλατότητα, γι' αυτό και ευδοκιμούν σε μεταβατικές ζώνες όπως εκβολές ποταμών και ποταμών, και επίσης σε λίμνες, υγρά εδάφη ή σχηματίζοντας φιλμ σε φλοιό και τοίχους.
Χρωστικές, φυσιολογία και κυτταρικά χαρακτηριστικά
Το χρώμα του οφείλεται στην παρουσία χλωροφύλλη α και β σε παρόμοια αναλογία με τα χερσαία φυτά. Διαθέτουν επίσης καροτενοειδή (α και β-καροτίνη) και ξανθοφύλλες (λουτεΐνη, σιφονοξανθίνη) που προστατεύουν από την ακτινοβολία. Υπό συνθήκες υψηλής ηλιακής ακτινοβολίας, μπορούν να παρατηρηθούν υπόλευκες αποχρώσεις λόγω οπτικών αλλαγών, και ορισμένα χερσαία είδη συσσωρεύουν τόσα πολλά καροτενοειδή που αποκτούν κοκκινωπές ή πορτοκαλί αποχρώσεις για προστασία από το υπερβολικό φως.
Ως εφεδρική ουσία, συσσωρεύουν ενδοπλαστιδιακό άμυλο, συνήθως γύρω από το πυρηνοειδή μέσα στον χλωροπλάστη. Ο χλωροπλάστης περιβάλλεται από δύο μεμβράνες και τα θυλακοειδή τους ομαδοποιούνται σε grana. Σε πολλά γένη υπάρχει σημείο όρασης (στίγμα) ευαίσθητο στο φως, κλειδί για τον προσανατολισμό των κινητών μορφών.
Τα κυτταρικά τοιχώματα συνήθως αποτελούνται από κυτταρίνη και μπορεί να καλύπτονται από βλέννα· σε ορισμένες ομάδες εμφανίζονται ασβεστολιθικές αποθέσειςΤα μαστιγωτά κύτταρα εμφανίζουν κορυφαία ή πλευρικά μαστίγια ανάλογα με την κατηγορία. Στο επίπεδο της κυτταρικής διαίρεσης, παρουσιάζουν και τα δύο ανοιχτή ή κλειστή μίτωση και η κυτοκίνηση μπορεί να περιλαμβάνει κυτταρική πλάκα (φυκοπλάστης) ή να γίνει από εγκολεασμός, χρήσιμα χαρακτηριστικά στη συστηματική ομάδων.
Μορφολογική ποικιλομορφία και αντιπροσωπευτικά παραδείγματα
Η ποικιλία των μορφών είναι τεράστια: Χλαμύδονα (μαστιγοφόρα μονοκύτταρα), Chlorella (κοκκοειδές), Πεδιάστρουμ (αποικίες), Κλεμπσορμίδιο (μονά νήματα), Κλαδοφόρα (διακλαδισμένα νημάτια), Ουντοτέα (σιφωνικό), Codium (ψευδοπαρεγχυματικό) ή Coleochaete (παρέγχυμα). Πολλά μακροσκοπικά θαλάσσια είδη Ulvophyceae (για παράδειγμα, Όλβα) σχηματίζουν φύλλα κοσμοπολίτικης διανομής.
Υπάρχουν πολυετή είδη, όπως π.χ. Codium tomentosum, και άλλα εποχιακά που, υπό συνθήκες φωτός και θρεπτικών συστατικών, βιώνουν εκρηκτική ανάπτυξη που δημιουργεί «πράσινες παλίρροιες»Αυτοί οι πολλαπλασιασμοί είναι φυσικοί, αλλά επιδεινώνονται από την υπερβολική πρόσληψη θρεπτικών συστατικών.
Οικότοπος, κατανομή και οικολογική σημασία
Τα περισσότερα πράσινα φύκια ζουν σε ηπειρωτικά περιβάλλοντα (γλυκό νερό, υγρά εδάφη, βραχώδεις επιφάνειες). Πρασινοφύκη και πάνω απ 'όλα Ulvophyceae είναι πιο συχνά σε θαλάσσια ή υφάλμυρα νεράΠολλά είναι κοσμοπολίτικα και προσαρμόζονται σε μεταβλητά περιβάλλοντα όπου ευδοκιμούν λίγα είδη.
Στη θάλασσα, είναι παρόντες παντού φτάνει αρκετό φως. Οι περισσότεροι είναι μπεντόνικες (συνδεδεμένο με τον πυθμένα), αν και υπάρχουν πλαγκτονικοί εκπρόσωποι που αποτελούν μέρος του φυτοπλαγκτόνΟικολογικά είναι απαραίτητα: διατηρούν τροφικά πλέγματα, παράγουν οξυγόνο και περιέχουν είδη που δημιουργούν συμβιογένεση με μύκητες για να σχηματίσουν λειχήνες ή με υδρόβια ασπόνδυλα όπως σφουγγάρια και κνιδόζωα.
Αναπαραγωγή πράσινων φυκών
Όπως αναφέραμε προηγουμένως, τα φύκια μπορούν να αναπαραχθούν αγενώς με κατακερματισμός και σεξουαλικά με διάφορους τρόπους. Ας αναλύσουμε το καθένα από αυτά, ενσωματώνοντας τις πιο συνηθισμένες παραλλαγές:
- Hologamy: είναι ένας τύπος αναπαραγωγής που παρατηρείται μόνο σε μονοκύτταρα φύκια. Η αναπαραγωγή του συνίσταται στο γεγονός ότι ολόκληρη η ίδια η άλγη δρα ως γαμέτη και συγχωνεύεται με ένα άλλο γαμέτη.
- ΣύζευξηΑυτός είναι ένας τύπος αναπαραγωγής που εμφανίζεται μόνο σε νηματοειδή φύκια (για παράδειγμα, Σπιρόγυρα). Σε αυτό, ορισμένα φύκια ενεργούν ως αρσενικά και άλλα ως θηλυκά. Με αυτόν τον τρόπο, είναι σε θέση να ενώνουν τα νήματα και να δημιουργούν συνδετικούς σωλήνες μέσω των οποίων διέρχεται το αναπαραγωγικό περιεχόμενο. Όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία, το αποτέλεσμα είναι ένα ζυγόσποροΕίναι ένα σπόριο που παραμένει αδρανές μέχρι οι περιβαλλοντικές συνθήκες να είναι κατάλληλες για τη βλάστησή του, όπου σχηματίζει ένα νέο νήμα. Μπορεί να είναι ισογαμικός ή ανισογαμικός ανάλογα με το σχετικό μέγεθος των εμπλεκόμενων πυρήνων.
- Πλανογαμία: αναπαραγωγή από κινητοί γαμέτες; τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά έχουν μαστίγια και μπορούν να κινηθούν για να βρουν το ένα το άλλο. Μπορεί να είναι ισογαμικός αν οι γαμέτες είναι παρόμοιοι ή ανισογαμικός αν διαφέρουν.
- OogamyΣε αυτήν την περίπτωση, ο θηλυκός γαμέτης είναι ακόμη καθώς δεν έχουν μαστίγιο. Η γονιμοποίηση μπορεί να είναι εξωτερική (απελευθέρωση του γαμέτα) ή εσωτερική εάν παραμένει μέσα στο γαμετάγγειο που τον παράγει.
Επιπλέον, πολλά χλωρόφυτα πολλαπλασιάζονται αγενώς με κυτταρική διαίρεση και ασεξουαλικά σπόρια (μαστιγοφόρα ζωοσπόρια ή απλανόσπορα), πολύ αποτελεσματικοί μηχανισμοί υπό ευνοϊκές συνθήκες.
Βιολογικοί κύκλοι και εναλλαγή γενεών
Οι κύκλοι ζωής κυμαίνονται από απλά σχήματα έως σύνθετες εναλλαγές:
- Μονογενετική απλοφασική ή διπλοφασική: με μία μόνο γενιά, η κυρίαρχη πυρηνική φάση μπορεί να είναι απλοειδής ή διπλοειδής. Codium tomentosum Παρουσιάζει έναν διπλοφασικό κύκλο.
- Απλοδιπλοφασική διγενετική: εναλλαγή γενεών ισόμορφο ή ετερομορφικό (σπορόφυτο και γαμετόφυτο παρόμοια ή διαφορετικά). Ισομορφικά παραδείγματα: ulva lactuca, Ulva intestinalis o Cladophora rupestris.
Κατά τη διάρκεια αυτών των εναλλαγών συμβαίνει μείωση ζυγωτικός, σποραγγειακός o γαμεταγγειικός ανάλογα με την καταγωγή. Αυτά τα χαρακτηριστικά χρησιμοποιούνται για να ταξινομική διάγνωση και βοηθούν στην εξήγηση της οικολογικής πλαστικότητας της ομάδας.
Νηματώδη άλγη
Τα νηματοειδή φύκια παρουσιάζουν δημόσιο ενδιαφέρον, καθώς πολλά από αυτά χρησιμοποιούνται σε ενυδρεία. Έχουν χλωροφύλλη α και β και διάφορα είδη χρωστικών όπως καροτένια και ξανθοφύλλες. Τα βρίσκουμε κυρίως σε περιοχές με γλυκό νερό, αν και μπορούν να παρατηρηθούν και σε θαλάσσια περιβάλλοντα. Αυτό τα καθιστά ένα ευέλικτο φυτό για χρήση στο ενυδρείο σας.
Ονομάζονται νηματοειδή φύκια επειδή έχουν κύτταρα σε σχήμα νηματίων σαν συμπαγείς τρίχες. Σε ορισμένα ενυδρεία, σχηματίζεται ένας τύπος νηματοειδούς πράσινης άλγης (παρόμοιος με τα ζιζάνια στους κήπους) που δεν είναι πολύ ευχάριστος. ΚλαδοφόραΜπορείτε εύκολα να τα αναγνωρίσετε επειδή μοιάζουν με μια ομάδα σκούρων πράσινων νημάτων και αναπτύσσονται προσκολλημένα σε υποστρώματα ή άλλα γύρω φυτά.
Τα νηματοειδή φύκια χρειάζονται πολύ φως και θρεπτικά συστατικά για να αναπτυχθούν καλά.Απαιτούν μεγάλες ποσότητες νιτρικών και φωσφορικών αλάτων που βρίσκονται στο νερό. Αν θέλετε να διασφαλίσετε την υγιή ανάπτυξη των πράσινων φυκιών στο ενυδρείο σας, βεβαιωθείτε ότι έχουν επαρκή ποσότητα αυτών των μετάλλων.
Αυτά τα φύκια μπορούν επίσης να γίνουν παράσιτα εάν υπάρχει περίσσεια θρεπτικών συστατικών. Μπορούν να βλάψουν τα νερά μέσω μιας διαδικασίας γνωστής ως ευτροφισμόςΠρόκειται για υπερβολική ανάπτυξη που προκαλείται από την υπερβολική ποσότητα θρεπτικών συστατικών στο νερό, η οποία οδηγεί σε μείωση της ποσότητας φωτός που φτάνει στον πυθμένα λόγω της υπερβολικής ποσότητας φυκών. Όταν πεθαίνουν, αρχίζουν να σαπίζουν, δημιουργώντας ένα σάπιο περιβάλλον.
Αιτίες γιατί εμφανίζονται στο ενυδρείο σας
Μπορεί να έχετε μια λίμνη που ξαφνικά αρχίζει να αναπτύσσει πράσινα φύκια. Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκληθεί από διάφορους λόγους. Ένας από τους κύριους είναι ο ανισορροπία μεταξύ νιτρικών και φωσφορικών στο νερό. Συνήθως υπάρχουν περισσότερα νιτρικά από ό,τι φωσφορικά. Τα ανεπαρκή επίπεδα προκαλούν την ανάπτυξη αυτών των φυκιών στα ενυδρεία. Για να αποφύγουμε αυτή την κατάσταση, πρέπει να ελέγχουμε προσεκτικά τα επίπεδα των φυτών που τοποθετούμε στη λίμνη.
Ένα άλλο πρόβλημα που πυροδοτεί την ανεπιθύμητη ανάπτυξη πράσινων φυκιών είναι η χαμηλή διήθηση ή βιολογικό φορτίοΑυτή η κατάσταση συμβαίνει όταν Τα φίλτρα δεν έχουν τη δύναμη να διατηρούν το νερό σε καλή κατάσταση. Ίσως επειδή το ενυδρείο δεν έχει αρκετή ισχύ για να φιλτράρει μια μεγάλη ποσότητα νερού ή πολύ μεγάλο όγκο ή επειδή έχει μπλοκαριστεί / καταστραφεί. Για να λάβουμε υπόψη αυτήν την πτυχή, απλώς πρέπει να αναζητήσουμε την απαραίτητη δύναμη στην οποία πρέπει να λειτουργεί. Πρέπει να είναι γνωστό ότι κατά την εισαγωγή του φίλτρου στο νερό, η ισχύς μειώνεται κατά 40%Επομένως, είναι απαραίτητο να αγοράσετε ένα φίλτρο με μεγαλύτερη ισχύ.
Αν το ενυδρείο έχει υπερβολικό άμεσο ηλιακό φως ή, αντίθετα, ένα έλλειψη φωτισμούΕνδέχεται να εμφανιστεί ανεπιθύμητη ανάπτυξη. Η ποσότητα φωτός που εισέρχεται πρέπει να είναι καλά μετρημένη και ακριβώς η σωστή.
https://www.youtube.com/watch?v=UNdODaiGuSg
Πρόληψη και έλεγχος σε ενυδρεία: ισορροπία θρεπτικών συστατικών και φωτός
Για να κρατήσετε μακριά τα ανεπιθύμητα πράσινα φύκια, παρέχετε ένα ισορροπημένη αναλογία N:P (κατευθυντήριες γραμμές μεταξύ 10:1 και 20:1 σε mg/L), με περιοδικές δοκιμές νιτρικών και φωσφορικών. Τα υδρόβια φυτά ταχείας ανάπτυξης βοηθούν στην καταναλώνουν υπερβολικά θρεπτικά συστατικάΑποφύγετε την υπερκατανάλωση τροφής de peces και σιφωνίζει τον πυθμένα για να απομακρύνει τα υπολείμματα, τις πηγές αμμωνίου και φωσφορικών.
Ρυθμίστε τη φωτοπερίοδο σε 8–10 ώρες καθημερινά με φωτισμό κατάλληλο για την ένταση. Το άμεσο φυσικό φως τείνει να πυροδοτεί τον πολλαπλασιασμό. Αν δεν μπορείτε να το αποφύγετε, χρησιμοποιήστε κουρτίνες ή μετακινήστε την τεφροδόχο. Κρατήστε τα φίλτρα κοντά ώριμα βιολογικά μέσα και επαρκή ροή (λάβετε υπόψη τη μείωση της απόδοσης κάτω από το νερό) και συμπληρώστε με τακτικές αλλαγές νερού 20-30%.
Η εισαγωγή του καταναλωτές φυκιών (π.χ., σαλιγκάρια και ορισμένα είδη γαρίδας ή ψαριού, ανάλογα με τη συμβατότητα) μπορούν να βοηθήσουν, αλλά ποτέ δεν αντικαθιστούν τη διόρθωση της αιτίας: φως, θρεπτικά συστατικά και φιλτράρισμα.
Οικονομική σημασία και χρήσεις: βιοδιεγερτικά και άλλα
Εκτός από την οικολογική τους αξία, πολλά πράσινα φύκια αποτελούν πηγές βιοδραστικές ενώσεις και χρησιμοποιούνται ως βιοδιεγερτικά μη μικροβιακά γεωργικά προϊόντα. Τα εκχυλίσματά τους βελτιώνουν την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών, την αποτελεσματικότητα της χρήσης λιπασμάτων και την ανοχή στο νερό. αβιοτικό στρες (ξηρασία, αλατότητα, οξείδωση), με οφέλη για τη βιώσιμη γεωργία.
- Chlorella vulgaris: ένα μονοκύτταρο μικροφύκος με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, βιταμίνες και μέταλλα. Τα εκχυλίσματά του παρέχουν φυτοορμόνες και αμινοξέα, αυξάνουν τη μικροβιακή δραστηριότητα του εδάφους και βοηθούν στην αντοχή ξηρασία και αλατότητα.
- Dunaliella salina: αλοφιλικό που συσσωρεύεται βήτα καροτένιο, ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό. Βελτιώνει την φωτοσυνθετική ικανότητα και προστατεύει από οξειδωτικό στρες.
- ulva lactuca (μαρούλι της θάλασσας): μακροφύκη πλούσια σε πολυσακχαρίτες και μέταλλαΟι ενώσεις του δρουν ως βελτιωτικά εδάφους, προάγουν την ανάπτυξη των ριζών και την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών.
- Scenedesmus spp.: ευέλικτα μικροφύκη με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπίδια και πρωτεΐνες, χρήσιμο για την τόνωση της απόδοσης και την ανοχή στο στρες.
- Σπιρόγυρα spp.: νηματώδες γλυκό νερό, πλούσιο σε αμινοξέα και αντιοξειδωτικά, η οποία μπορεί να προωθήσει την ανάπτυξη των ριζών και τη μικροβιακή δραστηριότητα του εδάφους.
Αυτές οι χρήσεις προστίθενται σε εφαρμογές σε υδατοκαλλιέργεια (ως ενισχυτικό τροφής ή νερού), σε βιοτεχνολογία (παραγωγή χρωστικών και μεταβολιτών) και, σε ορισμένες περιπτώσεις, σε βιοδιαμεσολάβηση για τη δέσμευση θρεπτικών συστατικών στα λύματα.
«Πράσινες παλίρροιες» και ευτροφισμός
Όταν το φορτίο του άζωτο και φώσφορο Προκαλείται από αστικές, γεωργικές ή κτηνοτροφικές συνεισφορές, ορισμένα πράσινα φύκια πολλαπλασιάζονται μαζικά, μειώνοντας το διαφάνεια νερού και, όταν πεθαίνει, η αποσύνθεσή του καταναλώνει διαλυμένο οξυγόνο, έχοντας τη δυνατότητα να δημιουργήσω ανοξικά περιβάλλονταΑυτή η διαδικασία, η ευτροφισμός, επηρεάζει ποτάμια, λίμνες και παράκτιες περιοχές. Η αντιμετώπισή του απαιτεί τη μείωση των θρεπτικών συστατικών στην πηγή, την αποκατάσταση χουμέντες και να βελτιώσει το εγκαταστάσεις επεξεργασίας.
Σύγκριση με τα χερσαία φυτά και εξελικτική σχέση
Τα πράσινα φύκια μοιράζονται τα χερσαία φυτά χλωροφύλλη α και β, άμυλο ως καταφύγιο και τείχη πλούσια σε κυτταρίνη. σε Χαροφύκη βρίσκουμε κυτταρικά χαρακτηριστικά (για παράδειγμα, φραγμοπλάστη στην κυτοκίνηση και στα ζυγωτά με παχιά τοιχώματα, το ζυγοσπόρια) που υποδηλώνουν το εξελικτική μετάβαση στα φυτά αγγειακά. Αυτός ο σύνδεσμος εξηγεί τη σημασία τους στην κατανόηση της προέλευσης της χερσαίας χλωρίδας.
Ελπίζω αυτές οι συμβουλές να σας βοηθήσουν να μάθετε περισσότερα για τα πράσινα φύκια. Γνωρίζοντας τα ποικιλομορφία, φυσιολογία και κύκλοι μας επιτρέπει να τα εκτιμήσουμε ως πυλώνες των υδάτινων οικοσυστημάτων και, ταυτόχρονα, ως συμμάχους σε ενυδρεία και γεωργίαΜε την σωστή διαχείριση του φωτός και των θρεπτικών συστατικών, και εκτιμώντας τον οικολογικό και βιοτεχνολογικό τους ρόλο, είναι δυνατό να ζήσουμε μαζί τους με έναν υγιή και ωφέλιμο τρόπο.