Τα ψάρια barracuda, Γνωστό και φοβερό για το μεγάλο του μέγεθος και την άγρια εμφάνισή του, είναι ο πρωταγωνιστής του σημερινού άρθρου. Είναι ένα ψάρι του αλμυρού νερού που, σε αντίθεση με το Μόνο ψάρι, ανήκει στο γένος Sphyraena, το μόνο γένος στην οικογένεια ΣφυραινίδεςΗ σωστή επιστημονική του ονομασία είναι Σφυράινα μπαρακούντα και, μέσα στις κοινές ονομασίες, σε διάφορες περιοχές είναι γνωστό ως έχων ράμφος και, στον επιστημονικό τομέα, ονομάζονται επίσης σφυρήνες.
Σε αυτό το άρθρο, θα εξηγήσουμε όλα τα χαρακτηριστικά τους, τον τρόπο ζωής, τη διατροφή και την αναπαραγωγή τους. Θα συμπεριλάβουμε επίσης πληροφορίες σχετικά με διανομή, ταχύτητα επίθεσης, σχέση με τους ανθρώπους και πτυχές του αθλητικού ψαρέματος, ώστε να έχετε μια ολοκληρωμένη και χρήσιμη επισκόπηση.
Κύρια χαρακτηριστικά
Αυτό το είδος είναι επίσης γνωστό ως γιγάντιο μπαρακούντα λόγω του μεγάλου μεγέθους του. Ζει σε όλους τους τροπικούς και υποτροπικούς ωκεανούς του κόσμου και εμφανίζεται επίσης σε θερμές θάλασσες όπως η Μεσόγειος. Μπορεί να ζήσει σε ζεστά και ζεστά νερά και είναι κοινό σε μαγκρόβια δάση, παράκτιες περιοχές και βαθιούς υφάλους, με όριο βάθους περίπου Οι μετρητές 110.
Είναι μεγάλα ψάρια που Έχουν μήκος περίπου ένα μέτρο και ζυγίζουν μεταξύ τους 2,5 και 9 κιλάΥπάρχουν εξαιρετικά μεγάλα δείγματα που ξεπερνούν τα 23 κιλά και μπορούν να έχουν μήκος ενάμιση μέτρο. Το σώμα τους είναι επιμήκης και υδροδυναμικός, με μυτερό κεφάλι και προεξέχον σαγόνι· καλύπτεται με λεία, σκληρά λέπια.
Το χρώμα είναι μπλε-γκρι στο ραχιαίο μέρος, με ασημένιες πλευρές και υπόλευκη κοιλιά. Μερικά άτομα εμφανίζουν πιο σκούρες εγκάρσιες σειρές και μαύρες κηλίδες στα πλάγιαΤο δεύτερο ραχιαίο πτερύγιο, το πρωκτικό πτερύγιο και το ουραίο πτερύγιο μπορεί να διαφέρουν από σκούρο βιολετί έως μαύρο, μερικές φορές με λευκές άκρες. Έχουν δύο ξεχωριστά ραχιαία πτερύγια και ένα πολύ διχαλωτή ουρά που τους επιτρέπει να επιτυγχάνουν κεραυνοβόλες επιταχύνσεις.
Η οδοντοφυΐα τους είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά τους: τα μπαρακούντα έχουν δύο λειτουργικές σειρές δοντιώνΣτο εξωτερικό μπορείτε να δείτε λεπτά δόντια που μοιάζουν με βελόνες, χρήσιμα για κοπή, ενώ στην εσωτερική σειρά είναι ευθυγραμμισμένα μεγαλύτερα, κυνόδοντα δόντια, τα οποία διαπερνούν και συγκρατούν το φράγμα. Μεταξύ όλων των κομματιών, τα ακόλουθα μπορούν να θεωρηθούν ως κατευθυντήριες γραμμές περισσότερα από ένα εκατονταετέςκαι εφαρμόζουν με ακρίβεια, επιτρέποντας στο στόμα να κλείσει εντελώς.
Συνήθως είναι ένα μοναχικό ψάρι όταν φτάσει στην ενηλικίωση. Πάνω απ' όλα, τη νύχτα περιπλανιούνται μόνα τους μετά από μια δύσκολη μέρα. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της ημέρας, είναι πιθανό να δούμε ενήλικες κοντά σε νεαρά άτομα, κάτι που ερμηνεύεται ως κοινωνική αλληλεπίδραση που ευνοεί τη μάθηση. τεχνικές κυνηγιού και στρατηγικές προστασίας από τους θηρευτές.
Αν και η εικόνα του είναι επιβλητική, ο χαρακτήρας του θα πρέπει να διευκρινιστεί. Τα μπαρακούντα έχουν περιγραφεί ως Παρακολουθούν τους δύτες με περιέργεια, και τα περιστατικά είναι σπάνια. Σε κάθε περίπτωση, η δύναμη και η οδοντοφυΐα τους απαιτούν να κρατάς αποστάσεις και αποφύγετε τα ανακλαστικά ερεθίσματα που κεντρίζουν το ενδιαφέρον τους.
Κατανομή και οικότοπος
Τα μπαρακούντα κατοικούνται όλες οι τροπικές θάλασσες και μεγάλο μέρος των υποτροπικών ζωνών, συμπεριλαμβανομένων των Μεσόγειος και Δυτικός ΑτλαντικόςΕίναι πιο συνηθισμένα κοντά νησίδες και κοραλλιογενείς υφάλους, όπου η τροφή είναι άφθονη. Τις θυελλώδεις ημέρες, έχει παρατηρηθεί ότι τα ενήλικα άτομα είναι σε θέση να πλησιάζω την επιφάνεια.
Τα νεαρά δείγματα προτιμούν τις παράκτιες περιοχές με ρηχοί αμμώδεις βυθοί ή άφθονη βλάστηση, όπου βρίσκουν καταφύγιο. Καθώς μεγαλώνουν, μεταναστεύουν προς πιο ανοιχτά και βαθύτερα νεράΣτο νεανικό τους στάδιο είναι σχετικά συνηθισμένο να τα βλέπουμε να σχηματίζονται μικρές τράπεζες, ενώ οι μεγαλύτεροι ενήλικες τείνουν να υιοθετούν μοναχικές συμπεριφορές.
Τρόφιμα και συνήθειες
Είναι ένα ψάρι ικανό να αντέξει άλλα είδη με μεγάλη αγριότητα και ταχύτητα. Χρησιμοποιούν την έκπληξη ως όπλοΠρόκειται για ένα μάλλον ευκαιριακό είδος που εκμεταλλεύεται τις στιγμές απόσπασης της προσοχής του θηράματός του για να επιτεθεί. Όταν βλέπουν το θήραμά τους, ορμούν πάνω του, εκρηκτικές εκκινήσεις περιγράφονται σε διάφορες πηγές με ταχύτητες περίπου 43 χλμ./ώρα και κορυφώνονται κοντά στα 90 χλμ./ώρα σε πολύ μικρές αποστάσεις. Αυτός ο ελιγμός καθιστά το ποσοστό σύλληψής τους πολύ υψηλό.
Όταν είναι ενήλικες, κάνουν αυτή την θήρευση μόνα τους. Αλλά όταν είναι μικρά, πολλά από αυτά συχνά συγκεντρώνονται για να συντονίζουν τις επιθέσεις, περιβάλλουν τις όχθες de peces και έτσι εγγυώνται την καταγραφή, την απόκτηση πρακτικής και μάθησης.
Τρέφονται κυρίως με άλλα ψάρια. ίσου ή μικρότερου μεγέθους από αυτά. Ανάμεσα στα συνήθη θηράματά τους είναι σαρδέλες, τσιπούρα, κέφαλος, σκουμπρί και σαυρίδι, εκτός από τη ρέγγα και το μπαρμπούνι· μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν λυθρίνια, ροφοί και μικροί τόνοι και, ευκαιριακά, λυκόψαροΈχει καταγραφεί τόσα πολλά καννιβαλισμός (κατανάλωση νεαρών αλόγων του δικού τους είδους) όπως η πρόσληψη κεφαλόποδα και καρκινοειδή όπως οι γαρίδες.
Για να επιτεθούν σε μεγαλύτερα ψάρια, σκίζουν κομμάτια κρέατος με τα δόντια του που μοιάζουν με κυνόδοντες και βελόνες, αποδυναμώνοντας το θήραμά του με γρήγορες ωθήσεις και εξόδους. Το μοτίβο του μερικές φορές περιλαμβάνει δάγκωμα στη μέση το θύμα να εξαλείψει την κινητικότητά του από την πρώτη στιγμή.
Το μπαρακούντα μπορεί να κυνηγήσει θολά νερά χάρη στην πλευρική τους γραμμή, ένα αισθητηριακό σύστημα που ανιχνεύει δονήσεις και τους επιτρέπει να εντοπίζουν το θήραμα ακόμα και όταν η ορατότητα είναι περιορισμένη. Εκτός του ότι είναι ενεργοί θηρευτές, μπορούν να συμπεριφέρονται ως θησαυροί, ακολουθώντας μεγάλα αρπακτικά για να εκμεταλλευτούν τα λείψανα.
Λόγω της μεγάλης ικανότητας σύλληψης και κυνηγιού, Υπάρχουν λίγοι φυσικοί θηρευτές που έχει το ψάρι μπαρακούντα. Τα πιο αξιοσημείωτα είναι τα λευκός καρχαρίας, όρκες και ανθρώπους, οι οποίοι τις αιχμαλωτίζουν για αθλητισμό και, σε ορισμένες περιοχές, για κατανάλωση.
Αναπαραγωγή
Υπάρχουν ακόμη κάποιες λεπτομέρειες που πρέπει να μάθουμε σχετικά με την αναπαραγωγή. Για παράδειγμα, ο ακριβής χρόνος και τόπος ωοτοκίας σε όλους τους πληθυσμούς είναι ασαφής. Πιστεύεται ότι θα γίνει την άνοιξη όταν οι θερμοκρασίες είναι υψηλότερες, αν και σε ορισμένες περιοχές έχει παρατηρηθεί εκτεταμένη αναπαραγωγική δραστηριότητα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, με μικρότερη ένταση κατά τις ψυχρές περιόδους.
Τα πρότυπα αναπαραγωγής μπορεί να μην είναι τα ίδια σε όλες τις περιοχές του κόσμου όπου βρίσκεται. Μεσόγειος Έχει αναφερθεί περίοδος ωοτοκίας που εκτείνεται από Απρίλιος έως Ιούνιος, όταν τα θηλυκά εναποθέτουν αυγά σε επιφανειακά νερά κοντά στην ακτή. Τα νεαρά θηλυκά μπορούν να παράγουν χιλιάδες αυγά, και τα μεγαλύτερα φτάνουν εκατοντάδες χιλιάδεςΤα τηγανητά αρχίζουν να κυνηγούν αμέσως μετά την εκκόλαψη.
Δεν είναι είδος που προστατεύει τα αυγά του μέχρι να εκκολαφθούν: τα αφήνουν ακυβέρνητα, όπου ολοκληρώνουν την ανάπτυξή τους. Εάν η ωοτοκία συμβεί κοντά εκβολές ποταμών Σε ρηχά νερά, οι προνύμφες που αναδύονται από τα αυγά κατευθύνονται προς φυτεμένες περιοχές να αισθάνονται προστατευμένες. Με μήκος μόλις 80 mm, οι προνύμφες αρχίζουν να κινούνται σε βαθύτερα νερά. Όταν φτάσουν τα 300 mm περίπου, μπορούν να εισέλθουν σε ανοιχτά νερά, και από τα 500 mm και μετά, συχνά μετακινούνται στην ανοιχτή θάλασσα, μακριά από τις εκβολές ποταμών.
Ορισμένα μπαρακούντα έχουν περιγραφεί ως άτομα που συγκεντρώνονται σε μεγάλα σχολεία αναπαραγωγής και να δείχνουν μεγαλύτερη δραστηριότητα τις νύχτες Πανσέληνος, ευνοώντας τη συνάντηση μεταξύ των φύλων στην ανοιχτή θάλασσα.
Ψάρια Barracuda και άνθρωποι
Τα μπαρακούντα έχουν παρόμοια φήμη με τους καρχαρίες. Είναι δυνητικά επικίνδυνα για τους δύτες και τους κολυμβητές κοντά στις ακτές, αλλά οι επιθέσεις είναι σπάνιες και συνήθως σχετίζονται με κακή ορατότητα ή με το υποβρύχιο ψάρεμα, όπου τα ψάρια μπορεί να μπερδέψουν την λάμψη ενός ψαριού που πιάστηκε με μια ευκαιρία σίτισης. Επειδή μερικές φορές έχουν συνήθειες θησαυρού, μπορεί να ακολουθήσει τους δύτες, ερμηνεύοντάς τα ως μεγάλα αρπακτικά που θα αφήσουν πίσω τους λείψανα.
Είναι σπάνιο, αλλά έχουν υπάρξει περιπτώσεις όπου κολυμβητές έχουν δαγκωθείΗ καλύτερη πρόληψη είναι αποφύγετε ανακλαστικά αντικείμενα όπως ρολόγια ή λαμπερά κομμάτια εξοπλισμού, καθώς αυτά τα οπτικά στοιχεία τραβούν την προσοχή τους μοιάζοντας με ασημόψαρα. Κρατήστε ένα απόσταση ασφαλείας και το να μην προσπαθείτε να τα ταΐσετε ή να τα χειριστείτε μειώνει τον κίνδυνο πρακτικά στο μηδέν.
Αποφύγετε να αγγίζετε ή να προσπαθείτε να πιάσετε ένα μπαρακούντα: είναι ικανά να σκίζω το δέρμα εύκολα. Αν και αυτά τα ψάρια δεν θεωρούν τους ανθρώπους ως τροφή, αν προσπαθήσουμε να τα πιάσουμε, μπορεί να ερμηνεύσουν την κίνηση ως κίνηση θηράματος που προσπαθεί να δραπετεύσει και δάγκωμα στην άμυνα.
Στη γαστρονομία, η κατανάλωσή τους είναι άνιση. Σε ορισμένες παράκτιες περιοχές της Αφρικής χρησιμοποιούνται για σούπες και σάλτσες, και καπνίζονται για τη βελτίωση της διατήρησής τους. Ωστόσο, σε περιοχές με κοραλλιογενείς υφάλους Η κατανάλωση μεγάλων μπαρακούντα μπορεί να είναι επικίνδυνη λόγω της συσσώρευσης σιγουατοξίνες (ciguatera) στη σάρκα τους, επομένως δεν συνιστάται η κατανάλωσή τους σε αυτές τις περιοχές.
Ταχύτητα, δύναμη και αισθήσεις
Το μπαρακούντα έχει μια άξια φήμη για γρήγορος θηρευτήςΧάρη στο κυλινδρικό προφίλ του σώματος, τους μύες και το μεγάλο ουραίο πτερύγιο, μπορεί να εκτελέσει επιταχύνσεις που, σύμφωνα με διαφορετικές πηγές, φτάνουν πολύ ψηλές κορυφές σε σύντομα ταξίδιαΥπάρχουν εκτιμήσεις ότι ξεκινάει από κοντά στα 90 χλμ./ώρα και δημοφιλείς συγκρίσεις που του δίνουν το παρατσούκλι τίγρη των θαλασσών ή ακόμα και να το εξισώσουμε με ένα σπορ αυτοκίνητο για την αστραπιαία επιτάχυνσή του, με τιμές από 0 έως 100 χλμ./ώρα σε λίγα μόνο δευτερόλεπτα. Αυτά τα στοιχεία απεικονίζουν το εκρηκτική δύναμη περισσότερο από μια σταθερή ταχύτητα πλεύσης.
Σε θολά νερά, του πλευρική γραμμή λειτουργεί ως βιολογικό ραντάρ, ανιχνεύοντας μικροσκοπικές δονήσεις και αλλαγές πίεσης στο νερό για να εντοπίσει το θήραμα ακόμα και όταν η όραση δεν είναι βέλτιστη. Αυτός ο συνδυασμός υδροδυναμική μορφολογία και αισθητηριακό σύστημα εξηγεί την αποτελεσματικότητά του τόσο σε άμεσες επιθέσεις όσο και σε ενέδρες.
Αθλητικό ψάρεμα και συστάσεις ασφαλείας
Πολύ παρών στις μεσογειακές και τροπικές ακτές, αυτός ο αρπακτικός με τα κοφτερά δόντια κινείται τράπεζες αρκετών ατόμων όταν είναι νέο και γίνεται πιο μοναχικό καθώς μεγαλώνει. Δεν του είναι πάντα εύκολο να δαγκώσει: έχει την τάση να ακολουθήστε τα δολώματα στα πόδια των ψαράδων, κάτι που προσθέτει συναρπαστική ατμόσφαιρα στην ημέρα. Οι βασικές ώρες είναι συνήθως ανατολή και δύση του ηλίου, και μερικές φορές υπάρχει ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα δραστηριότητας στο οποίο μπορούν να επιτευχθούν αρκετές συλλήψεις.
- Λιμενικές περιοχέςΑπό την ακτή, τόσο τον χειμώνα όσο και το καλοκαίρι, τα λιμάνια αποδίδουν καλά. Το φως από τα φώτα του δρόμου προσελκύει ψάρια με δόλωμα το οποίο εκμεταλλεύεται η μπαρακούντα. Οι είσοδοι του λιμανιού είναι σημεία διέλευσης το σούρουπο και την αυγή, ιδιαίτερα παραγωγικές ώρες.
- Βραχώδεις ακτέςΑν δεν υπάρχει λιμάνι κοντά, αναζητήστε βραχώδεις ακτές με έκθεση στη θάλασσα. Τα βυθισμένα βράχια δημιουργούν αντίθετα ρεύματα που χρησιμοποιούν αυτά τα ψάρια για να εξοικονομούν ενέργεια ενώ περιμένουν το θήραμά τους. Συχνά προτιμούν κάπως προστατευμένος από τα έντονα κύματα, αλλά μείνετε σε απόσταση αναπνοής από πιο εκτεθειμένες περιοχές για να πιάσετε τα ψάρια.
- Τεχνικές και δολώματαΤα μπαρακούντα ανταποκρίνονται καλύτερα σε κινούμενα δολώματα (συρτή από την ακτή ή το σκάφος και spinning). Στυλάτα και γρήγορα δολώματα, καθώς και ζωντανά δολώματα όπως ψάρια βελόνας ή τα μικρά απλά συνήθως λειτουργούν. Είναι σημαντικό να διατηρείται ακανόνιστοι ρυθμοί συσκευές συλλογής που προσομοιώνουν αφηρημένο θήραμα.
- Ασφάλεια κατά τον χειρισμόλόγω της οδοντοφυΐας τους και επειδή τα δολώματα συνήθως τοποθετούνται σαλαγκιές, συνιστάται η χρήση ενός δίχτυ από καουτσούκ, μακριά πένσα για το ξεαγκίστρωμα και, αν ψαρεύετε τη νύχτα, ένα φακό κεφαλής. Αποφύγετε να ρίχνετε απευθείας φως στα ψάρια κατά την ενεργή περίοδο για να αποφύγετε τρόμαξέ τον μακριά.
Προτεινόμενα είδη και περιπτώσεις: Sphyraena viridensis
Μέσα στο γένος Sphyraena, το κίτρινο στόμα σάλιο (Sphyraena viridensis) είναι ένα κοινό είδος στον ανατολικό Ατλαντικό και υπάρχει επίσης στη Μεσόγειο. Δείχνει επίμηκες, σχεδόν κυλινδρικό σώμα, κοφτερό κεφάλι, πλατύ στόμα με δύο σειρές από μεγάλα δόντια, δύο πολύ ξεχωριστά ραχιαία μέρη και έντονα διχαλωτή ουράΗ ραχιαία περιοχή έχει τόνους μεταλλικά μπλουζ με σαφείς εγκάρσιες λωρίδες, ενώ οι πλευρές παραμένουν ασημένιες.
- Μέγεθος και βάρος: μπορεί να φτάσει περισσότερο από ένα μέτρο, με βάρη που μπορούν να υπερβούν 8 kg σε αξιοσημείωτα δείγματα, αν και συνηθισμένα είναι πολύ μικρότερα μεγέθη.
- Σύγχυση: μπορεί να συγχέεται με Σφυράινα σφυραένα (κοινή σούβλα), μικρότερου μέσου μεγέθους και με χρυσή ζώνη κατά μήκος της πλευρικής γραμμής.
- Hábitos: κοινωνικό στη φάση του νεολαία και μοναχικός στην ενήλικη ζωήΘηρευτής άλλων ψαριών και κεφαλόποδων, το σχήμα τορπίλης και η ισχυρή ουρά του του επιτρέπουν να πολύ γρήγορες παρορμήσεις σε μικρές αποστάσεις.
- Αναπαραγωγή και ζωή: έχουν παρατηρηθεί ομάδες στην ανοιχτή θάλασσα κατά την αναπαραγωγική περίοδο, με προτίμηση για τις νύχτες Πανσέληνος. Su Το προσδόκιμο ζωής Υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια και η κατάσταση διατήρησής του θεωρείται... μικρή ανησυχία με βάση διεθνή κριτήρια.
- Διανομή και αλιεία: ζει από ακτή έως 100 μ. περίπου βάθος. Δεν έχει μεγάλη εμπορική αξία σε ορισμένες περιοχές, αν και εκτιμάται σε αθλητικό ψάρεμα.
Περισσότερα ονόματα, παρατσούκλια και συμπεριφορές
Στην Καραϊβική, το μπαρακούντα ονομάζεται έχων ράμφοςΗ φήμη του ως αδίστακτου αρπακτικού του έχει χαρίσει παρατσούκλια όπως τίγρη των θαλασσώνΑυτά τα ονόματα αναφέρονται στους εχθρότητα προς το θήραμα και την αποτελεσματικότητά του στην καταδίωξη και το σπριντ· δεν υποδηλώνουν απαραίτητα συνήθη επιθετικότητα προς τους ανθρώπους. Ως περιέργεια, ορισμένες δημοφιλείς συγκρίσεις το παρουσιάζουν ως ένα είδος με επιτάχυνση κεραυνού, παρόμοιο με αυτό ενός σπορ αυτοκινήτου, γεγονός που υπογραμμίζει τη δύναμή του σε πολύ μικρές αποστάσεις.
Συνήθως είναι σκούρα στην ραχιαία πλευρά, με αποχρώσεις του πράσινο έως γκριζωπό, ασημένια πλευρά και λευκή κοιλιά. Ορισμένα είδη και πληθυσμοί έχουν ανώμαλα σημεία ή ρίγες εγκάρσιο. Το ακριβές μοτίβο ποικίλλει μεταξύ των ειδών του γένους και με την ηλικία.
Ελπίζω αυτό το άρθρο να σας βοήθησε να μάθετε περισσότερα για το ψάρι μπαρακούντα. Η γνώση της μορφολογίας του, της κατανομής του και των κυνηγετικών του συνηθειών, της αναπαραγωγής του και της σχέσης του με τους ανθρώπους βοηθάει. απολαύστε τη θάλασσα με ασφάλεια Τώρα μπορείτε να εκτιμήσετε γιατί αυτό το αρπακτικό ζώο συναρπάζει τους δύτες και τους ψαράδες σε όλο τον κόσμο.
